Ορισμός
Αυτοάνοση, υποεπιδερμική φυσαλιδώδης δερματοπάθεια.
Αιτία
Ανάπτυξη αντισωμάτων κατά της βασικής μεμβράνης του δέρματος, συνήθως αυτόματη, αλλά μπορεί να προκληθεί και από φάρμακα.
Συμπτώματα
Η πιο συνηθισμένη φυσαλιδώδης δερματοπάθεια.
Συνήθως σε ηλικωμένους, μεγάλες φυσαλίδες σε ερυθρό δέρμα.
Μπορεί να ξεκινήσει ως ένα εντοπισμένο ερύθημα ή ως κνησμώδης κνιδωτική πλάκα, η οποία σταδιακά γίνεται όλο και περισσότερο οιδηματώδης/ εκτεταμένη.
Στο κάτω τμήμα της κοιλιακής χώρας στις καμπτικές επιφάνειες των άκρων συχνά το εξάνθημα προοδευτικά μετατρέπεται σε γενικευμένο.
Οι φυσαλίδες συνήθως 1-7 εκατοστά, μεμονωμένες ή κατά ομάδες, συνήθως σχετικά συμπαγείς στη σύστασή τους.
Οι περισσότερες φυσαλίδες υφίστανται ρήξη μέσα σε ένα μήνα, καταλείπουν ερυθρή διαβρωμένη επιφάνεια, η οποία συχνά επουλώνεται γρήγορα.
Το εξίδρωμα των φυσαλίδων είναι συνήθως ορώδες, καθαρό υγρό, ορισμένες φορές έχει το χρώμα του αίματος.
Αν συμμετέχουν οι βλεννογόνοι, συνήθως η συμμετοχή τους περιορίζεται στο στόμα με διαβρώσεις.
Μέτριος ως έντονος κνησμός.
Η νόσος συχνά συνδυάζεται με λευκοκυττάρωση.
Ο πυρετός και η επίδραση της γενικής κατάστασης είναι ασυνήθιστα.
