Ορισμός
Συνήθης αιτία ιλίγγου με ψυχιατρικό υπόβαθρο.
Αιτίες
Πρωτοπαθές άγχος (γενικευμένο άγχος, κατάθλιψη, διαταραχή πανικού, αγοραφοβία κ.ά.), δευτεροπαθές άγχος ως μόνιμη εκδήλωση μετά από προηγούμενο αιθουσαίο ίλιγγο.
Το 25-50% των ασθενών, που είχαν νοσήσει από αισθουσαία νευρωνίτιδα και δεν ακολούθησαν ενεργητική αποκατάσταση, προσβάλλονται από άγχος και/ή κατάθλιψη και μη ειδικό ίλιγγο, που εκλύεται πιο εύκολα.
Οι ασθενείς γενικεύουν το φόβο πτώσης τους, ψυχοκαταπόνηση.
Ο ασθενής παρερμηνεύει τα ερεθίσματα της ιδιοδεκτικότητας.
Εμπλέκεται και το σεροτονινεργικό σύστημα.
Υπάρχει κλινική συσχέτιση μεταξύ ιλίγγου-/ ημικρανίας-/ αγχώδους διαταραχής.
Συμπτώματα
Άγχος, νευροφυτικά συμπτώματα.
Ο ίλιγγος εκδηλώνεται περισσότερο με τη μορφή αστάθειας, όταν το άτομο στέκεται ακίνητο ή βαδίζει αργά, ορισμένες φορές εντελώς σύντομες (δευτερόλεπτα-λεπτά) περίοδοι ιλίγγου ταλάντευσης.
Στις περιπτώσεις αυτές ο ασθενής μπορεί να χρειάζεται να στηριχτεί σε έπιπλα κτλ. Τριγύρω κινήσεις, ήχος, μαλακό δάπεδο επιδεινώνουν την κατάσταση.
Ο φοβικός ορθοστατικός ίλιγγος συχνά ξεκινάει μετά από περιόδους ιλίγγου από άλλη αιτία, μία πτώση ή μετά από μία περίοδο ψυχοκαταπόνησης, ‘’υπερβολικός φόβος στην όρθια θέση’’.
Η αγωνία ότι θα πέσει προκαλεί αυξημένη μυϊκή τάση, η οποία επιπλέον διαταράσσει την ιδιοδεκτικότητα, ενοχλήσεις έξω από το σπίτι, σε πλατείες, ανοιχτούς χώρους, κοινωνικές εκδηλώσεις, οδήγηση αυτοκινήτου, γέφυρες κτλ.
Συχνά ο ασθενής, που προσβάλλεται, διακατέχεται από καταναγκαστική προσωπικότητα.
