Φλεγμονή του ήπατος με αυτοαντισώματα εναντίον του ήπατος και υπεργαμμασφαιριναιμία.
Άγνωστη.
Συχνά συνδέεται με άλλα αυτοάνοσα νοσήματα.
Εκλυτικοί παράγοντες μπορεί να είναι λοίμωξη (πιθανόν ιογενής) ή φάρμακα.
Συχνότητα επίπτωσης σε γυναίκες/άντρες, 3:1, μπορεί να εκδηλωθεί σε οποιαδήποτε ηλικία.
Κόπωση, ναυτία, πόνοι κάτω από το δεξιό πλευρικό τόξο, ενοχλήσεις στις αρθρώσεις, ίκτερος.
Ίκτερος, ηπατομεγαλία και ίσως σπληνομεγαλία.
Το 30% από όλους, όσοι διαγιγνώσκονται με αυτήν, έχουν κίρρωση ήπατος.
Διάφορες ηπατίτιδες, αλλά κυρίως φαρμακευτική ηπατίτιδα, αλκοολική ηπατίτιδα και ιογενείς ηπατίτιδες.
Είναι δυσχερής η οριοθέτησή της από τα διάφορα αυτοάνοσα ηπατικά νοσήματα, όπως πρωτοπαθής χολική κίρρωση και πρωτοπαθής χολική σκληρυντική χολαγγειίτιδα = Αποτελεί αρμοδιότητα ηπατολόγου.
Υψηλές τιμές ΤΚΕ / CRP, τρανσαμινασών και αντισωμάτων:
ΑΝΑ (αντιπυρηνικά αντισώματα) και SMA (αντισώματα έναντι λείων μυϊκών ινών), ίσως επιπλέον LKM (αντι-ηπατονεφρικά μικροσωμιακά-αντισώματα).
Κάποια από αυτά τα αντισώματα είναι ανιχνεύσιμα στο 90% των περιπτώσεων. Βιοψία ήπατος.
Παραπομπή σε παθολογική κλινική. Στις πιο ήπιες περιπτώσεις μπορείτε να περιμένετε.
Οι πιο σοβαρές περιπτώσεις αντιμετωπίζονται θεραπευτικά με χορήγηση πρεδνιζολόνης και/ή αζαθειοπρίνης (ανοσκοκατασταλτικό).
Μπορεί να χορηγούνται ‘’δια βίου’’.
Ο στόχος της θεραπείας είναι η επάνοδος των τρανσαμινασών σε φυσιολογικά επίπεδα.
Ενδεχομένως μεταμόσχευση ήπατος.
Εμβάθυνση:
http://www.eemh.gr/kateuthunthries-odhgies/kateuthunthries-odhgies-eemh-gia-th-diagnosh.aspx
