Μακροχρόνιος διαβήτης και υπερβολικά χαμηλή τιμή γλυκόζης μπορεί να οδηγήσουν στο να μη γίνουν αντιληπτά τα προειδοποιητικά σημεία της υπογλυκαιμίας.
Η υπογλυκαιμία εκδηλώνεται πιο συχνά, όταν συνυπάρχει υποθυρεοειδισμός, ανεπάρκεια φλοιού επινεφριδίων, ανεπάρκεια υπόφυσης, κοιλιοκάκη, νεφρική ανεπάρκεια, σε λήψη ορισμένων φαρμάκων (σαλικυλικά, αναστολείς-ΜΕΑ, βήτα αποκλειστές).
Αίσθημα πείνας, εφιδρώσεις, ευερεθιστότητα, διπλωπία, κεφαλαλγία, ναυτία, παραισθήσεις.
Ωχρότητα, έφυγρο δέρμα, τρέμουλο, ταχυκαρδία, δυσχέρεια ομιλίας, επιθετικότητα, αρνητισμός, παρέσεις, κώμα.
Γλυκόζη-πλ.
Ασθενής σε εγρήγορση:
200 ml γάλα και μία φέτα ψωμιού με τυρί ή κάτι άλλο ή 3 κύβοι ζάχαρης ή 100 ml χυμός ή 20 gr σοκολάτας.
Ασθενής αναίσθητος:
Ένεση γλυκόζης ενδοφλέβια (300 mg/mL) 30-50 ml ή περισσότερο, μέχρι η γλυκόζη-πλ. να ομαλοποιηθεί ή μέχρι ο ασθενής να ανακτήσει τις αισθήσεις του.
Διαφορετικά ένεση υποδόρια ή ενδομυϊκή 0,5-1 mg γλυκαγόνης.
Μετά από τις ενέσεις γλυκαγόνης ακολουθεί χορήγηση γλυκόζης ενδοφλέβια ή από το στόμα.
Φαρμακευτική αγωγή
Γλυκαγόνη.
Γλυκόζη: Ενέσιμο διάλυμα.
