Μπορέλια – 2παθές & 3παθές στάδιο. Νευρομπορελίωση

Αιτία

Μετάδοση του βακτηριδίου της μπορέλια στο νευρικό σύστημα, στο οποίο φτάνει μέσα σε 1-2 εβδομάδες μετά από το τσίμπημα του κρότωνα.

Συμπτώματα

Το μεταναστευτικό ερύθημα δεν προηγείται απαραίτητα, πριν να περάσουν κατά κανόνα 1-3 μήνες με κλινικά συμπτώματα (στο περίπου 50% των περιπτώσεων).

Εκδήλωση συμπτωμάτων άνοιξη/ καλοκαίρι/ φθινόπωρο.

Δύο κύριοι τύποι:

Μηνιγγίτιδα και αντίστοιχα συμπτώματα ριζίτιδας (μπορούν να παρουσιαστούν συγχρόνως).

Συμπτώματα μηνιγγίτιδας:

Συχνά εμφανίζεται με ήπιο βαθμό, ηπιότερα από ό,τι στις ιογενείς μηνιγγίτιδες, μακροχρόνια, διαλείπων πονοκέφαλος, κόπωση, κακή όρεξη, υποπυρεξία, ναυτία και ορισμένες φορές εμετοί.

Επιδείνωση της διανοητικής ικανότητας, καταβολή, καταθλιπτικές εκδηλώσεις.

Συμπτώματα ριζίτιδας:

Κυρίως πόνος, αλλά επίσης αισθητηριακά- και/ή κινητικά ελλείμματα.

Μπορούν να προσβληθούν όλα τα τμήματα με πιο συχνή εντόπιση κινητικών ελλειμμάτων στο προσωπικό νεύρο.

Είναι τυπικό για τον πόνο, που προκαλείται από νευρομπορελίωση ότι γίνεται χειρότερος τη νύχτα και ότι τα συνηθισμένα αναλγητικά δε βοηθούν, όπως και το ότι δε σχετίζεται με κινήσεις.

Περιγράφεται ως καυσαλγία, συχνά με τοπική υπεραισθησία, ως ένας ‘’νευρόπονος’’.

Συχνά μεταναστευτικός.

Το αισθητηριακό έλλειμμα είναι σύμφωνο με το αντίστοιχο δερμοτόμιο.

Η νευρομπορελίωση με συμπτώματα ριζίτιδας μπορεί να υποδύεται οποιοδήποτε σύμπτωμα, ανάλογα με την εντόπιση της λοίμωξης στο νευρικό σύστημα.

Ωστόσο δεν προκαλεί ‘’μυστήρια συμπτώματα’’, αλλά στις τυπικές περιπτώσεις σχετίζεται με πόνο ειδικού χαρακτήρα και/ή πάρεση νεύρου και/ή αισθητηριακή διαταραχή.

Το σύνδρομο Banwarth συνεπάγεται μία μηνιγγο-πολυριζονευροπάθεια.

Τα παιδιά προσβάλλονται συχνότερα από νευρομπορελίωση από ό,τι οι ενήλικες.

Διαφορική Διάγνωση

Από ορώδη μηνιγγίτιδα, όγκο εγκεφάλου, οσφυοϊσχιαλγία, αυχενική ριζοπάθεια, καρδιακές ενοχλήσεις, ενοχλήσεις από τη χοληδόχο κύστη, έρπητα ζωστήρα, ινομυαλγία, σύνδρομο χρόνιας κόπωσης, έλλειψη-Β12, υποθυρεοειδισμό, διαβήτη, κατάθλιψη, ρικετσίωση.

Διερεύνηση

Συζητήστε με λοιμωξιολόγο.

H oσφυϊκή παρακέντηση πρέπει να διενεργείται έγκαιρα σε υποψία νευρομπορελίωσης.

Η παραγωγή αντισωμάτων μέσα στον υπαραχνοειδή χώρο είναι ανιχνεύσιμη μετά από περίπου 2 εβδομάδες.

Μπορεί να χρειαστούν 4-8 εβδομάδες στην εξέταση του ορού, μέχρι να υπάρξουν ανιχνεύσιμα θετικά ευρήματα.

Στα υγρά υψηλός συνολικός αριθμός μονοπύρηνων κυττάρων.

Η IgM-ορού αποτελεί μη-ειδική εξέταση για ενήλικες.

Σε ασθενή με ασαφή νευρολογικά συμπτώματα περισσότερο από 8 εβδομάδες και τίτλο IgG-μπορέλιας στον ορό, που συνεχίζει να είναι αρνητικός, δεν υπάρχει πιθανότητα να πάσχει από νευρομπορελίωση.

Θεραπεία

Παραπομπή για οσφυϊκή παρακέντηση.

Η διάγνωση θα πρέπει να μπαίνει πριν από τη χορήγηση των αντιβιοτικών.

Η PcV είναι ακατάλληλη λόγω μειωμένης διείσδυσης διαμέσου του αιματοεγκεφαλικού φραγμού.

Δοξυκυκλίνη από το στόμα για 2 εβδομάδες σε δόση 100 mg 2×2 για ημέρες ή αλλιώς 1×2 για 14 ημέρες.

Σε παιδιά από 8 ετών και πάνω χορηγείται δοξυκυκλίνη 4-8 mg/kg x1 για 10 ημέρες.

Σε μικρότερα παιδιά και έγκυες χορηγείται κεφτριαξόνη 50-100 mg/kg x1 για 10-14 ημέρες ενδοφλέβια. Θεραπευτική αστοχία είναι σχετικά σπάνια, όταν η θεραπεία ξεκινάει έγκαιρα.

Η απάντηση σε ριζιτικό πόνο συνήθως επιτυγχάνεται μέσα σε 1 εβδομάδα σε πρώιμη έναρξη της θεραπείας.

Η υποχώρηση των διάφορων συμπτωμάτων μπορεί να χρειαστεί 6-12 μήνες.

Μακροχρόνια κόπωση είναι συνηθισμένη μετά από την ανάρρωση.

Αν πρόκειται για μακροχρόνια λοίμωξη, υπάρχει μεγαλύτερος κίνδυνος για παραμονή συμπτωμάτων.

Σε υποψία θεραπευτικής αστοχίας πάντα να γίνεται οσφυονωτιαία παρακέντηση.

Δεν υπάρχει καμία επιστημονική τεκμηρίωση ότι μακροχρόνια ή επαναλαμβανόμενη χορήγηση αντιβιοτικής αγωγής προσφέρει κάτι στα συμπτώματα, που παραμένουν.

Αξιοσημείωτη αυτόματη ανάρρωση της νευρομπορελίωσης μπορεί να σημειωθεί ακόμη και χωρίς θεραπεία.

Φαρμακευτική αγωγή

Δοξυκυκλίνη.