Σύνδρομο υπακρωμιακής προστριβής/ Σύνδρομο μυοτενόντιου πετάλου/ Σύνδρομο πρόσκρουσης ώμου (Impingement/ Rotatorkuffsyndrom)

Αντικειμενική Εξέταση

‘’Επώδυνο τόξο’’, δηλαδή πόνος και αδυναμία στην απαγωγή του πάνω άκρου περίπου σε 60-120 μοίρες (η παλάμη προς τα κάτω/το χέρι σε έσω στροφή σε κίνηση απαγωγής, ο πόνος μπορεί να μειώνεται ή να υποχωρεί, αν η ίδια κίνηση επαναληφτεί με την παλάμη προς τα πάνω).

Μυϊκή αδυναμία στους μυς του μυοτενόντιου πετάλου, ίσως ατροφία των μυών του μυοτενόντιου πετάλου, ψηλαφητική ευαισθησία στην έξω πλευρά του ώμου, συχνότερα στην εξωτερική πλευρά κάτω από το ακρώμιο και μπροστά πάνω από τον ώμο, μερικές φορές έκπτωση κινητικότητας, κυρίως σε στροφή και απαγωγή.

Αίσθηση κουμπώματος ή ‘’τριγμών’’ του ώμου σε νέα άτομα μπορεί να σημαίνει αστάθεια του αρθρικού θυλάκου.

Συμπτώματα πρόσκρουσης/-προστριβής διαπιστώνονται με:

– Το κράτημα του πάνω άκρου του ασθενή σηκωμένο προς τα μπρος με τον αγκώνα σε κάμψη 90 μοιρών οριζόντια.

Ο εξεταστής στρέφει το πάνω άκρο παθητικά προς τα μέσα.

Πόνος/ μειωμένη κινητικότητα αποτελούν ένδειξη πρόσκρουσης (δοκιμασία Hawkin-Kennedy).

– Κράτημα του πάνω άκρου του ασθενή ευθεία μπροστά σε θέση πρηνισμού.

Ο εξεταστής σηκώνει το πάνω άκρο ευθεία πάνω σε κάμψη 180 μοιρών και συγχρόνως κρατάει σταθερή την ωμοπλάτη (δοκιμασία Nees).

Η γληνοβραχιόνια αστάθεια μπορεί να διαπιστωθεί με το πάνω άκρο του ασθενή να κρέμεται κατά μήκος της πλευράς, ενώ ο εξεταστής έλκει το πάνω άκρο με αξονική κατεύθυνση προς το έδαφος.

Τότε γίνεται ορατή μία μικρή κοιλότητα κάτω από το ακρώμιο στην εξωτερική πλευρά του πάνω άκρου (δοκιμασία του σημείου Sulcus).

Άλλη δοκιμασία είναι να κρατείται το πάνω άκρο του ασθενή σε απαγωγή 90 μοιρών με τον αγκώνα σε κάμψη 90 μοιρών, καθώς και η στροφή του πάνω άκρου από αυτήν τη θέση προς τα έξω/ προς τα κάτω συγχρόνως με μία ελαφρή πίεση προς τα μπρος πάνω στο βραχιόνιο (δοκιμασία σύλληψης).

Η αδυναμία του υπερακάνθιου μυός ελέγχεται με τον ασθενή να διατηρεί τα πάνω άκρα σε θέση προς τα μπρος και σε έσω στροφή, καθώς και με τον ασθενή να επιχειρεί ενεργητικά με το πάνω άκρο του από θέση απαγωγής περίπου 40 μοιρών να εκτελέσει επιπλέον απαγωγή με αντίσταση.

Η αδυναμία του υπακάνθιου και ελάσσονος στρογγύλου μυός ελέγχεται με τον ασθενή να έχει το βραχίονα  δίπλα στο σώμα του με τον αγκώνα σε κάμψη 90 μοιρών και να εκτελεί ενεργητική στροφή του πάνω άκρου προς τα έξω με αντίσταση.

Η αδυναμία του υποπλάτιου μυός ελέγχεται με το πάνω άκρο του ασθενή τοποθετημένο πίσω στη ράχη του με την παλάμη του προς τα πίσω και μετά να επιχειρεί να ανεβάσει το πάνω άκρο του από τη ράχη με αντίσταση (δοκιμασία Gerber’s lift-off).

Η ακρωμιοκλειδική άρθρωση ελέγχεται με την απευθείας ψηλάφηση και με το πάνω άκρο σε απαγωγή 160-180 μοιρών.

Τότε η άρθρωση συμπιέζεται και προκαλείται πόνος σε ύπαρξη οστεοαρθρίτιδας.

Ο πόνος των νευρικών ριζών από την ΑΜΣΣ εκλύεται με την έκταση του αυχένα του ασθενή και τη στροφή της προς την πλευρά με τα συμπτώματα.

Ο εξεταστής μετά πιέζει το κεφάλι του ασθενή με αξονική κατεύθυνση, ώστε να συμπιέζεται η αυχενική μοίρα (δοκιμασία Spurling).

Τυχόν γενικευμένη υπερκινητικότητα των αρθρώσεων (σε νεαρά άτομα, συχνά γυναίκες) διαπιστώνεται με το να εξετάζεται, αν ο ασθενής μπορεί να εκτελέσει παθητικά απαγωγή του αντίχειρα τέτοιου βαθμού, ώστε να βρεθεί κατά κύριο λόγο σε θέση παράλληλη προς το αντιβράχιο και αντίστοιχα, αν μπορεί να εκτελέσει υπερευθειασμό των γονάτων, αν μπορεί να αγγίξει με τις παλάμες το έδαφος κατά το σκύψιμο προς τα μπρος, αν μπορεί να εκτελέσει έκταση του 5^ου δακτύλου του χεριού > 45^ο.